Motorrit Frankrijk Paparazzi
met Tom en BBoemie

 

 

Vorig jaar hebben Rein Witteveen en Hans Bouwmeester een motorrit gemaakt naar en door de Dolomieten, in voor dit jaar waren er plannen voor Frankrijk en richting Middellandse zee met o.a. Monaco en Nice. En aangezien mij dit ook wel een uitdaging leek en na goedkeuring van verschillende instanties kon ik mij aansluiten bij de heren. Toch zag ik er wel een beetje tegenop om dit met de oude vertrouwde BMW R80RT te ondernemen. Toen zich hiervoor al snel een koper melde kon er een vijftien jaar jongere R1100RT met allerlei technische snufjes worden aangeschaft.
Nadat Rein (Tom) een mooier route had bedacht (±3800 km.) en ik die in de GPS had gezet konden we op 14 juni op pad richting het zuiden. Een mooie rit langs de Maas met enkele tussen stops in o.a. Dinant verliep dit zonder noemenswaardige problemen. Op een beetje regen na waren na 460 km. op tijd in Chalon en Champagne voor de eerste overnachting in een Formule1 hotel, niet echt luxe maar kost ook niet veel, maar voor ons niet nog een keer.

De volgende morgen weer vroeg op pad voor een etappe van ± 450 km. Na de nodige regen in de in de nacht verliepen de eerste uren vlot en droog maar na een stop in Vesoul kwam de regen eerst rustig maar even later met bakken uit de lucht vallen. Rustig doorrijdend sloeg mijn motor een keer over maar liep vervolgens weer door, vochtprobleem schoot er door mijn hoofd. Iets later nogmaals een hapering en na 275 km. net langzaam rijdend heuvel op in Besancon stopte hij er volledig mee. Na enkele startpogingen liep hij nog wel en wilden we na een tip door naar een BMW dealer 2 kilometer verderop. Helaas bleven we halverwege steken en na de hulp van de Gendarmerie en een Fransman konden we de motor in een bus naar de garage brengen. Na de nodige taalproblemen werden we hier vlot en vriendelijk geholpen en zou de motor binnen een uur klaar zijn vertelde men ons hoopvol. Tom en BBoemie gingen op zoek naar een hotel en ik zag steeds meer onderdelen van mijn motor verdwijnen en somberdere gezichten.
Na een uurtje kwam het bericht “moto kaput” de onderdelen (ontstekingssensor en bobine) waren niet voorradig en konden na enig overleg met spoed nog wel op dinsdag i.p.v. vrijdag aanwezig zijn en de motor weer opgehaald worden.
Gewoon domme pech en van de geplande route kwam dus niets meer terecht, van mij hadden de heren door gemogen maar dat wilden ze niet. Samen uit, samen thuis, we maken er wel iets moois van.

De volgende morgen (zaterdag) stond er een nieuwe huurauto voor mij klaar en ging ik met de bagage en Tom en BBoemie op de motor richting het meer van Annecy, een rit van 275 km, waar we een mooi huisje op en camping vonden.
Na wat boodschappen gedaan te hebben we er nog maar eens een biertje op gedronken en had BBoemie een heerlijke maaltijd klaargemaakt. Al snel bleek de biervoorraad nooit voldoende voor het weekeind dus nog snel een bezoek aan de supermarkt gebracht.

Op de zondag zagen wij allemaal spandoeken langs de weg verschijnen en bleek de finale van Le Dauphiné Libéré langs te komen. Met de auto naar top van de Col de la Forclaz naast de camping, een mooie klim voor op de fiets. Om 11.00 uur stonden hier al veel mensen klaar om de renners hier tussen 4 en 5 uur langs te zien komen. Na een bak koffie en een kijkje bij de afsprong van de parapenters zijn we doorgelopen naar de top van de berg waar we een prachtig uitzicht hadden. Dit hadden we natuurlijk nooit meegemaakt als die motor niet was stuk gegaan, deze uitspraak werd nog vele malen herhaald de komende dagen.
Om ± 3 uur waren we terug op de Col en was het samen met inmiddels vele wielerfans wachten geblazen op de tour, en toen begon het ook nog te regenen. Toen de eerste kopgroep langskwam was het goed aan de gezichten te zien dat niet alleen wij maar ook zij het lastig hebben op een klim van 15%, leuk om ook dit eens mee te maken.

Op maandagmorgen maakte Hans de klim nog op de motor en kwam erachter dat die lastig en smal was. Dat ondervonden wij ook met de auto toen we op weg gingen naar de Colombiere voor weer een wandeling van een uur of drie op deze berg. De toch ging over smalle bergpaadjes en geitenpaadjes en de laatste kilometers over de weg terug naar de top. Nog één nachtje slapen en dan …………..

Dinsdagmorgen kwam het verlossende bericht “moto oké” en konden we op pad voor een tocht van ± 275 kilometer heen en na de nodige euro’s armer konden we rond zes uur weer aan de terugweg beginnen. Onderweg maar ergens een pizza gegeten en met gezwinde spoed richting de camping waar we tegen 23.30 uur met een zere kont aankwamen.

De woensdag na een heerlijk ontbijt van Hans richting de Alpen waar we o.a. de Col de la Madeleine, Col de la Télégraphe, Col de Galibier, de Lautaret, Alpe d Huez en de col du Glandon nu eens op de motor hebben beklommen, gaat toch wel iets eenvoudiger dan op de fiets. We hebben ook nog een cola gedronken bij hotel Au Bon Accueil, bij menig fietser wel bekend. Na 382 km. barste bij thuiskomst het onweer los en kwam de regen met bakken uit de lucht vallen. Leuk was het om te zien hoe er door de Fransen naar mijn motor werd gekeken, de Gendarmerie keek verbaast of zwaaide zelfs naar mij anderen gingen spontaan aan de kant of hieden zich keurig aan de maximum snelheid. De Gendarmerie blijkt op de zelfde motor rond te rijden en ook nog in de zelfde kleur.

Op de donderdag had onze Tom weer een mooie route bedacht over de Col de Araviz, Col de Joux Planne en de Colombiere. Echt zonnig was het in de morgen niet maar wel droog en op de toppen was er veel mist en dus weinig te zien. In Morzinne nog even een vette hap genuttigd en zagen wij veel Porsche´s langskomen die met een rit bezig waren, hier zaten erg opdringerige type´s tussen die ons even later bijna van de weg reden. Later die dag werd het weer beter en hebben we weer genoten van een prachtige rit van ± 235 km. In de avond nog even nog even naar het dorp Talloires aan het meer waar wat bands optraden een terrasje gepikt.

In de vroege vrijdagmorgen was er onweer en regen voordat we aan de terugreis begonnen, al bleef het tot de middag nog heerlijk zonnig. De rit door Geneve verliep door de drukte en vele verkeerslichten niet echt vlot maar wel leuk om eens te doen, en natuurlijk even de fontein bekijken die zelfs vanuit de bergen is te zien. Rond een uur of twee begon het weer te regenen en vlotte het niet erg met de reis over al die slingerende binnenwegen, vandaar dat er in Epinal na ±400 km. een hotel werd opgezocht.

De zaterdag begon met regen en men beloofde ook niet veel goeds voor de rest van de dag dus werd er al vroeg richting snelweg gekoerst om maar zo snel mogelijk de 590 kilometer lange tocht terug richting huis te kunnen afwerken. Hevige buien en zon wisselden elkaar onderweg snel af en maakte het rijden er niet echt gemakkelijk op. Mijn regenjack kon de hoge snelheden niet aan scheurde bij armen af, een T-shirt bood uitkomst om het leren pak en het lijf droog te houden. De reis verliep vlot totdat we weer in het drukke Nederland aankwamen.

Rein en Hans, bedankt voor deze onvergetelijke week,
al was het niet helemaal wat we vooraf hadden gepland.
Maar ja,…..als die motor heel was gebleven
hadden we dit allemaal niet meegemaakt!!!!!!!!

Paparazzi