Begin september, een maand voor de Lapjes, ben ik samen met mijn zoon Jasper een midweek naar de EIfel geweest. ´T is al effen geleden maar wilde het jullie niet onthouden.
 Nu eens een keer op de motorfiets in plaats van de racefiets of ATB, ´t is ook prachtig rijden daar natuurlijk. De weersvooruitzichten waren na een natte zomer niet al te optimistisch maar de reis was gepland en een huis last minute geboekt op een nieuw Golfresort in Cochem.
Via internet allerlei mooie routes in de omgeving en voor de heen en terugreis in de GPS gezet, een prachtig apparaat die je keurig de weg wijst. Wel blijven opletten natuurlijk.
De motoren nagekeken en nog wat banden vervangen voor de nodige grip in de vele bochten.

 

Dag 1 begon met een zonnetje en via de snelweg richting Venlo, de grens over of wat daar van over is en de snelweg af om rustig naar Cochem te toeren. Halverwege werd niet alleen het landschap mooier maar ook de luchten werden donkerder, niet echt een verrassing want de bewolking kwam uit het zuiden en wij moesten nou net die kant op. Na aanvankelijk lichte regen moest het regenpak toch aangetrokken worden, en zoals zo vaak deze week bleek het een paar kilometer verder weer droog te zijn of wisselden kleine buitjes zich snel af. Na enkele tussenstops ook even bij de oude Nürburgring langs, zoals ons bekend was het hek dicht en erg rustig op en om de ring.
Voor het onderkomen op te zoeken nog even een rondje door Cochem, een fraai panorama als je het dal in rijd. Hierna onze villa opgezocht, eten, uitbuiken en de benen strekken na ruim 400 kilometer.

Dag 2 hadden wij een tocht richting Vianden in de GPS gezet. Al snel vielen mij onderweg enkele bekende punten op, we waren hier ook enkele malen met de Lapjes op de racefiets geweest. Toch gingen die klimmetjes nu wel iets eenvoudiger en hoefde ik niet op mijn maatje te wachten. Ook nu was het regelmatig prachtig weer met af en toe een buitje dus oppassen in de natte bochten. Bij een “ umleitung” bewees de GPS zijn diensten door ons feilloos over een prachtige alternatieve route naar Vianden te leiden. Nog even getwijfeld om naar het noorden te rijden maar eigenwijs naar het westen door rijdend werd het wel weer erg vochtig op het vizier. Dus de opdracht aan Bep om zo snel mogelijk weer naar het oosten om de route daar weer op te pakken waar het droog was. En dat bleek ook het geval al zagen we nog wel erg veel water in Gerolstein, gelukkig zat dit in flessen, maar ja die staat daar o.a. om bekend. Toch weer een mooie route van 320 kilometer door een gevarieerd landschap.

Dag 3 stond in het teken van de Nürburgring, die was deze dag open en wij wilden daar wel eens een rondje maken. Via de 1001 bochten route erheen en later weer terug, op kilometers afstand hoor je al de uitlaten brullen van de ringrijders. Aangekomen bij de ingang was het nu wel heel erg druk met heel snelle auto´s en motoren, een parkeerplek vinden was zelfs voor ons lastig. Eerst maar eens rustig rondkijken naar al dat moois, erg veel en erg snel speelgoed stond hier klaar voor een rondje op de Ring. Na wat vragen aan een collega motorrijder die al een rondje had gereden bleek het wel erg hard te gaan en erg druk op de baan te zijn, met ook nog natte plekken op sommige delen. Dus leek het ons wijs maar van ons rondje af te zien en nog even van al dat moois te genieten. Supersnelle (race)wagens en volle gezinsauto´s, motoren en zelfs een touringcar, alles rijd hier door elkaar op het 20 kilometer lange oude circuit. Ook wel de “ Grüne Hölle” genaamd, door zijn hoogteverschillen en de vele onoverzichtelijke bochten.
Vanwege de tijd en de donkere luchten het rondje om de Noordlus maar achterwege gelaten en de 1001 route en de zon weer opgezocht. Of deze benaming klopt weet ik niet maar er kwam geen eind aan al die bochten, maar wel héél mooi. In “Hammer Dorf” Meerfeld, moet je als timmerman geweest zijn, bij hotel Maarblick tussen de vele “oude taarten” een heerlijke taart naar binnen gewerkt. Datzelfde hadden we met de Lapjes ook al eens gedaan, toen moesten er wat mensen weer wat op krachten komen. Nu konden wij zonder vermoeidheidsverschijnselen de prachtige finale in, dal in dal uit langs de Moezel kwamen wij weer op bijna 300 kilometer.

Dag 4 melde de Duitse Piet Paulusma wel weer kans op regen, maar het kon ook droog blijven. al net zo duidelijk als die bij ons dus.
Deze dag wilden wij eerst richting het oosten en via het zuiden, zuid Eifel en Moezel. Eerst de Moezel over en vervolgens omhoog  om daarna het dal weer in te rijden en een eind de Moezel richting het oosten te volgen. Het weer was in het dal prima al werd de lucht wel iets donkerder, gelukkig verlieten wij het dal en reden wij weer omhoog de wolken in. Dit was niet alleen letterlijk zo maar ook figuurlijk, eerst lichte regen en vervolgens dichte tot zeer dichte mist. Dus het stuur omgegooid richting het zuidelijk deel van de route, langzaam maar zeker lieten wij de bewolking weer achter ons. Bij Simmern de route weer opgepakt en via een prachtige route door het Simmertal naar de gelijknamige plaats. Vervolgens weer richting het westen met af en toe wat nattigheid op de hoogste punten maar uiteindelijk viel het gelukkig mee. Ook nu weer vele bochten, klimmetjes en afdalingen gezien. In Ulmen was het nog rustig en de weg werd gelukkig nog niet door brede sturen verspert, een aantal Lapjes zou hier een maand later neer strijken. 260 Kilometer op de teller en de koffers weer pakken voor de volgende dag.

Dag 5 moesten we weer terug, via België was de bedoeling maar Jasper kreeg last van rug en nek. (Niets gewend die jeugd van tegenwoordig) Had hij al een tijdje last van maar wilde toch op pad en dat siert hem wel weer. Maar nu zat het niet echt lekker meer op die buikschuiver dus werd aan Bep de opdracht gegeven, de snelste weg naar huis. Eerst nog over locale wegen maar al snel de autobahn op en met gezwinde spoed richting Niederlande, al valt dat met al die auto´s voor je vies tegen. Onderweg kwamen we nog hele horde´s motoren tegen, gelukkig voor ons, het weer werd slechter en wij hadden nog van de rust genoten van dit prachtige gebied op maar een paar uurtjes rijden.

Paparazzi