Op 13 en 14 september mocht deze Paparazzi mee met enkele Guzzi vrienden voor een pittig ritje naar de Hartz in het Oosten van Duitsland. Jarenlang had de Moto-Guzziclub een vijflanden op de kalender staan waarbij er tussen de zes en zevenhonderd kilometer per dag werd afgelegd. In 2005 heb ik de laatste versie samen met mijn Guzzi-maatje mee mogen rijden,  we hebben toen nog koffie gedronken bij “funf männer in der Eifel” (kijk hier).

Hieronder een verslag van Duward welke samen met enkele foto’s van Paparazzi in de Guzzi-Koerier, het clubblad, heeft gestaan.

Verslag van de Moto GT tocht 2008  op 13 en 14 september.
Door Duward Sikkens

Wij, 5 motorvrienden ( Evert, Sander, Egbert, Jos en Duward ) hadden zin in een mooie toertocht door Duitsland. Jos en Egbert komen vrijdag al over naar Vaassen & Epe voor een overnachting. Evert weet nog steeds niet zeker of hij mee zal gaan, z’n rug doet hem erg zeer.

Zaterdagmorgen vroeg verzamelen we in Vaassen, gelukkig is Evert er ook bij. Op naar het startpunt in Lathum. Daar treffen we de MG GT kampeerders en rond 8 uur starten we de route. Wie rijdt er voorop? Dat wordt dus de enige BMW van ons groepje plus de goed ingestelde Garmin. Deze Duitse wegwijs piet heeft de hele Moto GT door ‘Die Heimat’ op kop gereden! Sander, namens de Guzzioten: Bedankt!

We starten nog met motregen maar al snel wordt het droog en langzamerhand wordt het weer steeds beter. Ook het landschap en de wegen worden steeds mooier. Man! die Duitsers kunnen toch heerlijke motorwegen neerleggen!
We rijden stevig door en nemen weinig stops want de route is lang. Geeft niks, het is immers één en al genieten. Ik heb geen radio nodig want in m’n helm zit ik constant te zingen.
Aan het eind van de middag hebben we een kleine dip, even een terrasje pikken met een lekkere bak Italiaanse koffie (Jos  weer aan de thee) en we rijden het laatste stuk naar Bad Lauterberg.
Wij hebben een pension geboekt, moeders staat al op ons te wachten en de motoren kunnen direct in de garage. De kamers zijn prima en een warme douche is na zo’n dag een weldaad. We lopen naar de camping en treffen de anderen en doen ons goed aan de BBQ. Met de rug van Evert gaat het goed. Rond elf uur lopen we weer terug want de vermoeidheid zit toch wel in ons lijf. Ik val meteen in slaap en wordt na een droomloze nacht om zeven uur wakker van de wekker.

De volgende ochtend een Duits ontbijt en we hebben er alle vijf weer zin an. Het eerste deel van deze tocht door de Harz is in één woord weer geweldig. Heerlijk weer, goede wegen en lekker sturen. Met mijn wat oudere Calli EV kan ik de jongens op de Breva’s en Norge’s gelukkig goed bijhouden. We rijden die ochtend in één keer door tot de eerste post. Tijdens deze lunchstop genieten we wat langer van de zon.
Natuurlijk even nakaarten over de laatste etappe. “Wat stonk het toch bij dat stuwmeer?”  “Hebben jullie de Sint gezien? Overal lag Strohgut”  Dan merk je ook weer hoe leuk het is om met dit motorgezelschap op te trekken.

Op weg terug naar Nederland worden de wegen weer wat vlakker, we maken nog een Kaffee und Kuchen stop in Duitsland en komen met een grote grijns aan bij het eindpunt. We hebben het gered!
Na een laatste evaluatie met Italiaans ijs scheiden hier onze wegen.
Organisatie bedankt! Ga er maar van uit dat we in 2010 weer van de partij zijn!

De droge cijfers van deze tocht luiden:

Totaal gereden vanuit Vaassen 1195 km. in 18.00 uur

Zaterdag gereden: 608 km  - 9.24 uur - gemiddeld 65,4 km/u – hoogste punt 737 m.
Vertrokken in Lathum om 8.00 uur – lunchstop om 13.20 uur – aankomst Bad Lauterberg 19.24 uur

Zondag gereden: 584, 8 km  – 8.17 uur – gemiddeld 71,4 km/u – hoogste punt 831 m.
Vertrokken om 8.27 uur – lunchstop om 12.21 uur – aankomst in Lathum – 18.32 uur

Klik hier voor de heenweg in Google Earth
Roze lijn is de route, wij hebben vanaf Hofgeismar de rode lijn gereden.
Dit was maar 26 km korter maar scheelde wel bijna 50 minuten rijtijd.

Klik hier voor de terugweg in Google Earth