5e GoldRush off-road triatlon Nijverdal, 8 juni 2008

Vandaag meegedaan aan de NK Off Road triathlon in Nijverdal. Een week na De Keiler was ons hele team op Marko na aanwezig om deel te nemen aan de OD. Dat houdt in 1500mtr zwemmen, 33km fietsen en 9,3km lopen in dit geval.

 Natuurlijk was Rob er op gebrand om de wedstrijd naar zijn hand te zetten, want deze Nestor van de triathlon sport was al 2 keer eerder winnaar van deze wedstrijd geweest. Om de spanning niet teveel te laten oplopen....het is hem met overmacht gelukt en de tegenstanders namen hun petje dan ook af voor de geweldige uithaal die hij deed.

 Vooraf wilde we hem nog helpen bij het zwemmen....maar de man heeft geen hulp nodig...Dennis kwam gelijk met hem het water uit, en op mijn vraag dan kon je mooi in het wiel mee, kwam het antwoord ik heb hem niet eens op de fiets weg zien rijden, zo rap als dat dat wisselen van zwemmen naar fietsen gaat. Ik kwam hem onderweg eenmaal tegen en moest uitwijken in een bocht vanwege de enorme snelheid alwaar Dhr. Barel een bocht door kwam zetten. Verder hebben we hem in diverse prijscategorien natuurlijk veel mogen feliciteren en waren we blij dat we nog een bronzen medaille kregen, omdat we binnen de 30% regel vielen. Men deelt een gouden medaille uit aan een ieder die binnen 10% van de snelste tijd zit, een zilveren voor die binnen 20% van die tijd blijft en een bronzen voor zoals hierboven beschreven.

 Dan ikzelf, de hele week een beetje meer aandacht voor het zwemmen vanwege die 1500mtr, eenmaal gelopen op donderdagavond 12km en zaterdag met de Lapjes Hoge Snelheidstrein mee. Tjonge een relatief kort rondje, maar wel erg hard buffelen, ik was zo verstandig om niet met de kopmannen mee te draaien, dat kostte enigszins moeite (het is zo leuk om vooraan te trampen), want wist dat de triathlon zwaar zou kunnen worden.

 Dan de wedstrijd zelf, zwemmen in een smal riviertje, en buitenzwemmen doe ik nagenoeg nooit, het water was zo bruin dat je de voeten van je voorganger amper kon zien. Dacht een plan te hebben door met Erik, Dennis en Rob weg te knallen in het begin, maar kwam er snel achter dat ik dat niet moet doen. Zodoende lekker op mijn eigen tempo de 1500mtr volbracht en middels een snelle wissel op de fiets.

 Het fietsen was me verteld, zou technisch en zwaar zijn, vooraf geen verkenning gedaan en daarom niet te gek weg, eerste ronde lekker doorgekomen en de 2e ging volgens mij iets sneller dan de 1e. Had ditmaal geen klok bij me, maar had mezelf beloofd om wat reserve te houden voor het lopen. Het was technisch, weet nu wat een verschrikkelijke zandbult is, een wasbordje inhoudt, en hoe klimmen kort achter elkaar aanvoelt, veel mooie singletracks en leuke afdalingen. De wissel fietsen / lopen ging voor mijn gevoel redelijk snel.

 De loopronde, in het parc fermee voelde de benen erg fris en tot aan de eerste klim ook nog wel....toen dacht ik oei....toch al wel wat gedaan. In de fietsronde was het op sommige plekken met rijwind al erg warm geworden dus ik had al wat vrees voor het lopen. Het kwik stond op 30graden en de drinkpost werd middels het meegraaien van meerdere bekertjes een minidouche plek om het hoofd te koelen. Tijdens de loopronde een paar keer de wandelpas erin, want de hartslag bleef te hoog en dat liep absoluut niet lekker. We moesten een aanloopstukje lopen, vervolgens 2,5 ronde door bos en over een voetbalveld en als laatste 3km terug naar een atletiekbaan. Dat had ik vooraf niet goed ingeschat, en dacht na 2,5ronde er bijna te zijn. Die laatste 3km leken wel langer dan de bijna 6,5 ervoor. Verschrikkelijk warm en een taai stuk om te draven. Rob was voor mij natuurlijk niet bij te halen, Erik ook niet, want die zwemt en fietst te hard, maar Dennis en ik zijn van gelijk niveau, ware het niet dat hij sneller zwemt en ik iets harder kan lopen, dus eind van het verhaal, samen over de streep, met Stijn als grote supporter en helper op de laatste 100mtr. Bleek wel dat Dennis nog een keer gevallen was en zijn enkel ietwat gevoelig was geworden. Maar bij het bijhalen, want inhalen doe je niet aan het eind van de wedstrijd, waren we allebei wel redelijk gaar.

 Evengoed weer blij meegedaan te hebben en een ervaring rijker, dankzij de support van de family, Jitske en anderen werd het een heerlijke dag buiten in de zon.

 See you....the Speedo, Sailfish, Idworx and Mizuno's works very well.
Martin

Pos Naam         Plts   Zwem PltsZwem Wiss1  Fiets PltsFiets  NaFiets PltsNaFie Wiss2   Loop PltsLoop   TotaalTijd

1  Rob Barel         1      00:20:06   4 00:00:45  01:02:55   3      01:23:46    1      00:00:56   00:41:44   1      02:06:25

26 Erik Wolsing    9     00:21:18   9  00:00:56   01:09:37  20    01:31:50     9      00:00:56  00:55:12   57    02:27:56

39 Martin vd Berg12    00:22:51 19 00:01:16   01:15:54  47    01:40:00   37      00:01:05  00:52:55   48    02:33:59 

40 Dennis Rijnbeek13   00:20:10 5  00:01:10   01:14:51   44    01:36:10   23      00:01:01  00:56:49   65    02:33:59 

76 Cora Mulder      1    00:27:06 56 00:02:11  01:28:30   78    01:57:45   70     00:01:43   01:03:53    79    03:03:20

Susan deed mee aan de 1/8

31 Susan de Baar    4    00:11:32 6 00:01:33    00:52:56    37   01:06:00    27     00:01:33   00:25:43  38    01:33:14

Een week na de gedenkwaardige Nunspeetse Keiler waren een aantal van onze toppers al weer actief in een triathlon. De 5e GoldRush off-road triatlon van Nijverdal stond op de kalender.
Rob Barel won weer eens, na twee maal eerder, hij kreeg een klompje goed als beloning plus wat zakgeld.

Ook Erik 29e, Martin 39e, Dennis 40e, Susan en Cora waren van de partij en scoorden allen erg goed.

Kijk hier voor meer uitslagen en foto's

Alles over de wieleronde kunt u vinden op de website van HDKS

de day after....

1-6-2008

Na de voorbereidingen, vroeg opstaan, spanning, hard fietsen, afzien, herstellen, weer erg hard fietsen, weer afzien, bijkomen, ongeloof, teleurstelling, kater van een dag Keileren zondagmorgen samen met Mamarazzi te voet het Kroondomein ingetrokken. Lekker een end wandelen en de zaken van de dag ervoor nogmaals de revue te laten passeren, luchtte aan de ene kant wel lekker op maar kwamen ook een boel vragen bij. Vele zijn inmiddels opgelost maar nog niet duidelijk, word vervolgt.

Wij liepen dus lekker kwebbelend in de buurt van het Cannenburghergat toen wij ineens een hijgend hert achter ons dachten te horen. En als echte Paparazzi trok ik gelijk mijn camera uit mijn broekzak om van dat dier een mooi plaatje te schieten.
Vervolgens begon dat hijgend hert ook nog te praten, “dit word een uniek plaatje” dacht ik nog. Maar ……??????? die stem klonk toch wel erg bekend…….
Dat lijkt houtlul wel….. en ja hoor, verscholen achter twee mannen in het tricot van B&B tweewielers ontwaarde ik de prachtige outfit van Wassink om de schouders van Houtlul. Verbaasde blikken, een enthousiaste snelle begroeting, een tik op de schouder en daar verdween hij weer om de hoek. Als ze denken ver genoeg de hoek om te zijn hoorden we “wie was dat??”. Wild hebben we niet meer gezien.

Bij thuiskomst hing ExAlaaf aan de telefoon die het nog steeds niet kon geloven, of ik Peter R nog van wat bewijsmateriaal kon voorzien. Na de ontspannen wandeling dus weer een uurtje, of meer, op zoek naar allerlei puzzelstukjes om een mysterie op te lossen, het lijkt wel CSI.
De tijden begonnen mij inmiddels weer te duizelen dus samen nog maar effies een rondje op de pedalen, het was trouwens prachtig weer. En aan de Diekerweg was het erg rustig op het terras, de stoelen stonden keurig rond de tafel waar een paar voeten op lagen. Dichter bijgekomen zagen wij dat die voeten aan de Brander vast zaten welke in diepe rust was, zal wel een zware nacht gehad hebben.
Bij thuiskomst kwam ik erachter dat ook ik vermoeid was, ik had de camera in mijn zak dus een unieke kans op een mooi plaatje laten liggen………. stom.