In nummer 5 van Fiets Sport Magazine, het blad van de NTFU in een oplage van 41000, staat naast een advertentie voor de Wassink bv Emster veldtoertocht ook onderstaand artikel bij de fietsflitsen.
Naast het stukje tekst herkennen wij op de foto een dame in Wassink tenue, en deze dame is niemand minder dan RaceReetje Jacqueline, ook wel sponsor vrouwe genoemd. Verder is er nog een gele stip te zien waar we RaceReetje Annie in kunnen herkennen. Ook is te zien dat deze foto is genomen op het klimmetje achter de Tongerense berg  op 20-10-2007 om 10:10:07 uur.

Mocht u dit allemaal niet zien, is niet erg want u bent ook geen echte Paparazzi.

 

ExAlaaf en Semi Lapje Gerrit liepen 19 oktober, mee in de Amsterdam Marathon.

Hier mijn verslag van de Marathon van Amsterdam.

Vandaag was de grote dag, na vele maanden van voorbereiding met korte en lange loopjes, triathlons, 100km en plus fietstrainingen en loopwedstrijden zou dit de afsluiting van het seizoen gaan worden. Samen met Gerrit naar de grote stad Amsterdam om daar ons marathon debuut mee te maken. De meiden, samen met de kinderen, zouden achter ons aan reizen met de trein en na afloop gezamelijk in de auto weer op huus an. Dennis ging ons op de atb begeleiden. Leek mij wel prettig dat er iemand met ervaring naast je fietst en zo nu en dan verstandige dingen gaat roepen, eten en drinken bij zich heeft en dan is het natuurlijk ook nog iets gezelliger.

Aankomend in Amsterdam, auto geparkeerd, op het gemakkie naar de Sporthallen Zuid, startnummers halen, effe lekker naar de wc en op naar het Olympisch Stadion. Aldaar startnummers op het inmiddels uitgekozen loop shirtje en beentjes insmeren, tas afgeven en op naar het startvak. Eerst nog effe een plasje doen natuurlijk en uiteindelijk 10 minuten voor aanvang marathon in het juiste vak en wachten op het startschot. Elkaar bemoedigende woorden toespreken, vooral adviserend hou je aan het schema en dat betekent dus niet te hard weg. Gerrit ging voor een schema van 5.00 per kilometer en ik voor 4.30 per zelfde kilometer.

Dan de start : eerste kilometer in 4.53, Dennis opgezocht langs het parcours en 2e kilometer in zomaar 4.06, Dennis roept gas eraf en toen ging het gemakkelijk in ca 4.30 per kilometer. De eerste 5 in 22.46, de 10 in 44.45, de 15 in 1.07.22 en er leek geen vuiltje aan de lucht. Het ging zoals het ging, heerlijk....... Bij kilometer 19, de eerste prikkelingen in de liezen, doorkomst 20 in 1.30.30 en toen liep de kilometertijd dus al wat op, de pijn in de liezen nam ook toe en bij kilometer 23 maar eens wat rekken en wandelen, vervolgens kwam Dennis weer in zicht (hij kon een stukkie van het parcours niet met de fiets volgen helaas), weer even gestopt en overleg wat te doen..... Getracht van kilometer 24 naar 25 te testen wat het gevoel zou zijn en dat was niet goei....tijd was 5.17.0 en toch best veel last...besloten om u leest het goed.....uit te stappen!!!!!!.... Om erger te voorkomen, en het lijf te sparen besloten om op de atb te stappen en Dennis zou een stukje met Gerrit mee op lopen die ca. een minuut of 7/8 achter me liep. Vervolgens de fans op de tribune gebeld en het teleurstellende nieuws overgebracht... stilte dus in het Olympisch stadion en ook Gerrit schrok van het feit dat ik was uitgestapt.

Even goed, Dennis liep de volgende 5/6 kilometer met hem op, en vanaf de fiets Gerrit aangemoedigd en de rol die Dennis bij mij had overgenomen om Gerrit naar de finish te helpen. Ik was en ben Dennis erg dankbaar voor zijn flexibele coaching door de fiets af te staan en ik daardoor niet gedwongen was om verder te hoeven lopen. Wat het klokken van 50 metertjes al niet met zich meebrengt.......maatje nogmaals bedankt......

Toen kwam kilometer punt 32/33 en dat is een bekend fenomeen binnen marathon land...Gerrit liep een strak tempo, maar kreeg het vanaf dat moment erg zwaar. Je ziet het aan zijn 5 kilometer doorkomsten. Dan blijkt dat je op karakter een heel eind gaat komen, maar dat het een lijdensweg kan zijn is me nu wel duidelijk. Het motto niet te hard weg, betaald zich op deze klassieke afstand dan ook meer dan dubbel uit. Trots dat mijn trainingsmaatje het volgehouden heeft en uiteindelijk in 3.52 en een beetje uur over de finish is gekomen.



Kortom ik zal er nog een keer aan moeten geloven om zo'n evenement mee te maken en tijdens de laatste kilometers zag het er naar uit dat Gerrit dat niet meer ging doen. Echter tijdens een heerlijk biertje kwamen er al weer andere plannen op tafel en we melden ons wel weer wanneer er wat bedacht is.
Iedereen bedankt voor de steun, zowel vooraf al achteraf en tot snel...op de fiets, in het zwembad of op de loopschoenen....

See you.... Martin


Hieronder de tijden, gefeliciteerd met dit resultaat Gerrit en weer een geweldige ervaring rijker.
En Martin, ja..... die zal toch echt nog een keer aan de bak moeten om die ervaring te kunnen delen.
Twee Lapjes gingen je reeds voor
..........Kogaatje en Paparazzi


Website Amsterdam Marathon

 

Onderweg

Als je regelmatig samen wandelt zie je onderweg nog eens wat, vandaar dat de camera ook nog wel eens in de zak gestoken word. Als je dan iets leuks onderweg ziet kun dat ook vastleggen.
Zo liepen wij zondagmorgen 12 oktober naar de Vossenberg in Wissel toen wij al achter het Cannenburgherbos een bekend Wassink shirt aan zagen komen fietsen. Een Lapje??? Het bleek iemand anders in Lapjeskleding, de sponsor blijkt al ruim 200 setjes te hebben verkocht of weggegeven dus is de kans groot regelmatig iemand in die kleding tegen te komen. De beste man stond iets verder samen met een maatje op nog een paar fietslustigen te wachten voor een zondagochtendritje.

Op de terugweg in de middag zag ik in de verte een bekend gestalte aankomen, de camera werd uit de zak gehaald en op scherp gezet. WD ennogwat kwam samen met zijn Ada de hoek omzetten, een plaatje was snel geschoten, het praatje duurde wat langer. Na een lekkere bek kletsen en ouwehoeren ging ieder weer zijn eigen weg.

Donderdagmorgen 23 oktober waren wij in Gortel goed en wel op weg voor een mooie herfstwandeling toen ik achter mij hoorde roepen “heb je de camera bij je”. Toen ik mij omdraaide zag ik Joos met twee van zijn dochters aan komen fietsen. Zij waren op weg naar 4houten om daar een heerlijke appeltaart naar binnen te werken. Ook hier, een plaatje en een praatje en even later ging ieder weer zijn weg.

Wij maakten een heerlijke wandeling door een prachtig bos en toen wij anderhalf uur later de parkeerplaats opliepen zaten er in de hoek drie dames aan een picknicktafel. Gerrie bleek een van hen te zijn, zij waren wandelen met twee van die skistokken en zaten nu te genieten met een bak koffie en een koek. De dames vonden het jammer dat ze de camera waren vergeten, dus kwam Paparazzi als geroepen.