Vanmorgen, 2 april, lag ons aller lijfblad “FIETS” weer op de deurmat, snel uit het plastic en even doorbladeren wat er nu weer allemaal voor leuks en interessant nieuws in staat.
En al bij pagina 12 valt mijn oog op een wel heel bekende foto, met het rood en groen van de Lapjes.

Onder de rubriek ‘Volle bak’ word bij de kolom ‘webfietser’ deze website onder de aandacht van de lezers gebracht. De verrassing is groot maar ook weer niet geheel onverwacht, maar wel een eer dat hij het blad gehaald heeft.
Heren en dames van “FIETS” bedankt, nu maar hopen dat de server het aankan en we niet op zwart gaan.

 

Alle nieuwe bezoeker heten wij natuurlijk van harte welkom en neem de tijd om eens rustig rond te surfen.

Paparazzi

 

 

Hieronder de verzonden mail aan de redactie

Geachte redactie van Fiets

Ik weet niet geheel of deze website thuishoort in jullie rubriek ‘webfietser’ maar wil het bij deze toch melden voor eventuele plaatsing.

Het is geen persoonlijk weblog maar een website van een fietsende vriendengroep genaamd “Het Zeemleren Lapje” uit Vaassen. Die op hun beurt weer regelmatig eigen ervaringen tijdens sportieve evenementen, of andere hobby’s, op deze website melden. En dus toch veel weg heeft van een soort van weblog.

Zoals gemeld zijn wij een 14 man telende vriendengroep tussen de 38 en 58 jaar die wekelijks met elkaar een rondje fietsen, in de winterperiode op de ATB en in de zomer ook nog een paar maal op de racefiets. Grootste drijfveer is lekker met elkaar sporten, en dat gaat er regelmatig best hard aan toe, met daarnaast gezelligheid en een boel lol, zowel onderweg als na afloop. En dat gaat prima samen, zo moet de website ook worden gezien, niet alles moet té serieus worden genomen.

Een mooi voorbeeld is het “Proathok” (gastenboek) waar nog wel eens ongezouten kritiek of scherpe woorden te lezen zijn, voor de leek dan…….

Het fietsen, en lopen, daarentegen word wel serieus genomen. Velen zijn jaren actief geweest in de triatlonsport en een enkeling, waaronder onze sponsor, doet dat nog steeds. Ook zijn er de contacten met enkele (ex)topsporters die met ons meetrainen of wel eens ergens een wedstrijd samen doen. Zo hebben we een aantal maal de Nunspeedse keiler gewonnen met o.a. Rob Barel, Marco Koers, Erik Wolsing en Dennis Rijnbeek in ons team. Deze mannen staan de laatste tijd regelmatig samen met wat ‘Lapjes’ als team ergens aan de start, zoals onlangs in Egmond.

Jaarlijks terugkerend zijn o.a. een rondje Utrecht, georganiseerd door Dennis Rijnbeek met vele (top)sporters uit allerlei verschillende sportdisciplines. Een weekend Limburg (racefiets) en Eifel (ATB) staat ook al jaren op de kalender.

Leuk is dat enkele dames van de heren Lapjes inmiddels ook de smaak van het fietsen door de bossen van het Kroondomein te pakken hebben gekregen. Zij hebben zichzelf omgedoopt tot “RaceReetjes” en trekken er ook wekelijks samen op uit. Ook hier zitten enkele loopsters tussen en word er af en toe een triatlon meegepikt.

Het werkt zelf zo besmettelijk dat enkele kinderen uit eigen beweging een groepje hebben gevormd en in 2008 voor het eerst aan de Kristalbad triatlon in Apeldoorn deelnamen. En niet geheel onverdienstelijk, twee eerste en een tweede en derde plaats waren het resultaat. Ze zijn nu dus ook al weer lekker aan het trainen voor de editie 2009.

Deze webmaster, Paparazzi, is vier jaar geleden als leek met deze website begonnen en heeft na een enkele wijziging de huidige vorm gekregen. En dat blijkt aan te slaan, opgezet voor de leden zelf maar inmiddels door vele anderen aan de favorieten toegevoegd zo blijkt uit de reacties. En dat maakt het ook leuk om te doen, net als jullie het blad fiets maken denk ik.

Bent u inmiddels nieuwsgierig geworden kijk dan eens rustig rond op onze website:
www.hetzeemlerenlapje.nl

Met vriendelijke groet,
Paparazzi - Sander
www.hetzeemlerenlapje.nl

Seizoensopening

Zaterdag 4 april, onze eerste zaterdagrit op de smalle bandjes. De opkomst is er niet naar, slechts 6 man op de stoep waarvan de eigenaar ook nog niet thuis is. Eerst maar tegen de wind in en via Vierhouten en Stakenberg word het uiteindelijk Harderwijk. Vanaf daar was het wind in de rug …. dachten we, toch ging het heerlijk tegen de 40 km/u richting Hulshorst. TRein wist nog wel een leuke route langs het Veluwemeer en al slingerend met nu wel de wind in de rug koersten we Elburg binnen. Binnendoor naar ’t Harde met iets verder de Knobbel, hierna moet er voor de eerste keer even gewacht worden op een achterblijver. Nog één keer vanaf de Berghoeve (bijna) volle bak totdat TRein naar huis afbuigt en wij rustig terugfietsen naar Vaassen. Biston en Smartlap moeten nog een stukkie verder en komen dus al aan de 100 plus, ik blijf steken op 85 met een gemiddelde van 33.1, Biston heeft dus veel verloren in de laatste 7 km ;-))

Paparazzi

Mijn eerste Marathon,
het is gelukt!!!!

Zoals jullie weten had ik een lang gekoesterde wens om eens een marathon te lopen. Na het debacle A’dam waarin het helaas niet lukte zou op advies van enkele (semi)Lapjes het wellicht een optie zijn om voorin het seizoen eens te trachten 42195meters te slechten. Wederom samen met Gerrit de voorbereiding in. En t/m januari leek er geen vuiltje aan de lucht. Pr’s op de 10km en de Asseltronde gaven de burger hoop op een goede afloop voor het verhaal Rotterdam.
Echter in februari al niet echt meer aan de lange duurloop toegekomen en in maart dus de blessure aan de lies. Even in de piepzak of alles op tijd hersteld zou zijn en een week voor tijd groen licht van de Fysio, met als opmerking dat ik zelfs volle bak  mocht lopen en alleen maar een langer herstel er aan over hield. Nou we houden wel van een gokje, dus de boel maar doorgezet. Ik had al een paar atb tochtjes mee gereden en daarin een paar kleine prikkels aan mezelf en anderen uitgedeeld en dat gaf wel enigszins vertrouwen, maar fietsen is geen lopen, dus het was best wel spannend.

Voorafgaand aan de zondag, moest er zaterdag nog competitie gezwommen worden, en met een seizoens pr op de 200 wissel in 2.35.64 en een hele mooie 0.26.85 op de 50 vrij was ik al dik tevreden. De zondag begon vroeg. Om 0600uur de wekker, familie wakker, want we zouden met de trein richting Rotterdam. Samen met Roelie, Gerrit, Rein, Estelle en Jacq, Stijn en ik was het auto vol op weg naar Apeldoorn NS. Reizen met de trein is heerlijk relaxed en in de trein riep ik nog : ik voel me zo slap als een vaatdoek, voelt niet als vorm en meer van dat geklaag. Ook Gerrit had last van hoesterige toestanden en derhalve waren er al genoeg redenen en excuses voor als het niet wat zou worden. Ook het aantal lange duurlopen vooraf was bij mij in 2 maanden wel erg weinig. De langste lopen waren max. 11-12km geweest en daarvan ook niet al teveel vanwege die fijne lies dus.

Na een keer overstappen, aankomst centraal Rotterdam en aan de wandel richting WTC gebouw om startnummer te halen. Toen werd al duidelijk welke impact dit evenement op de stad heeft. Enorm veel hekken en geregel van Politie, EHBO, het leger. Karrevrachten aan hekwerken. Net op tijd om de startnummers op te halen, rustig aan omkleden. Nadat er eerst natuurlijk nog een gesprekje ontstond van wat doen we aan. Een keer of wat plassen en andere dingen en op weg naar het startvak. Gerrit stond in vak E en was net op tijd binnen voor het startschot en ik stond in vak D.

Mezelf beloofd om achter het ballonnetje van 3.15uur te blijven, door de drukte deze niet gezien en pas na km7 zag ik op een dubbel stuk dat ik er iets voor liep. In Amsterdam wilde ik graag 4.30min per km lopen en nu eigenlijk iets rustiger. Zo rond de 4.40-4.45min per km zou mooi zijn. Ofwel 23.30min per 5km leek me een verantwoord tempo. Gerrit had een plan van 5.00min per km, ofwel 25.00min per 5 km.
Het parcours in me opgenomen via het kaartje leek me dat ik zeker fit moest zijn als de laatste 10km zich zouden aandienen. Nou t/m het 25km punt liep alles goed. Enige verleiding niet kunnen weerstaan toen het groepje van 3.15uur me voorbij kwam thv het 20km punt en toen even aangehaakt. Dat voelde niet helemaal oké, en dat tempo maar losgelaten om niet teveel te forceren. Na km 25 kwam de Erasmusbrug voor de 2e keer in beeld en daarna zou het stuk Kralingsebos komen. De laatste 10km dus. Nou hoe het kwam weet ik niet, maar bij km 32 werd het loodzwaar. Geen kramp, geen hongerklop, geen dorst….maar gewoon zwaar. T/m km 35 nog enigszins door kunnen lopen, maar van 35 naar 40 was het echt over. Daar ook maar het schema 3.30uur los gelaten, daar hoefde ik niet veel aan te doen trouwens, en het vizier gezet op finishen. Ik stond op enig moment wat te rekken om de benen te ontspannen en een toekijker riep of ik kramp had : man k’heb onmeunig zere poten, da’s het enige. Hij weer : kom op het is nog maar 5km. Ik weer : Weet ie wel hoe ver dat nog is….maar goed op 90% van het parcours stonden mensen te klappen / joelen / juichen / schreeuwen / muziek te maken en wat meer…..kortom een geweldige sfeer.

Gerrit had ongeveer hetzelfde recpt als ik. Tot en met km 25 ging het bij hem nog prima, daarna liep ook zijn schema wat op, met een nog zwaarder laatste stuk dan ik. Hij heeft zich nog heel erg moeten inspannen om net onder de 4.00uur uit te komen.

Allebei erg blij dat we het gehaald hadden, togen we wederom met de NS naar huus. Half tukkend en sloom in de botten, met vermoeide spieren waren we blij om, om tegen 1800uur onder de douche te stappen. Tegen 2000uur een biertje op tafel met wat lekkers te eten, en voor mij staat vast, dit doen ik………nog een keer…….

De meiden en the kids waren er voor de ondersteuning en aanmoediging, evenals alle smsjes en belletjes die je veel doen, zowel voor als na afloop. Iedereen enorm bedankt.

ExAlaaf