Hoewel er geen lapjes aan de start stonden bij de Veldduathlon in Etten-Leur, was het Wassink triathlonteam wel degelijk vertegenwoordigd. Rob Barel was zoals gewoonlijk één van de favorieten. Cora was één van de niet zovele dames en ondergetekende completeerde het stel.

De organisatie vond het eigenlijk wel grappig dat een oud-zwemmer mee wilde doen aan een duathlon. Triathlon, dat konden ze begrijpen, maar dan meedoen aan een triathlon zonder zwemmen, dat vonden ze wel bijzonder. Zodoende kreeg ik voor de start en tijdens en na de race onevenredig veel aandacht. Tenminste, als je mijn eindklassering in acht neemt. Normaal gesproken gaat de aandacht alleen naar mannen als Rob Barel en tig-voudig Nederlands Kampioen duathlon Armand van der Smissen.

De wedstrijd was dus vrij sterk bezet. We begonnen met een rondje door een weiland en al snel liep (naar schatting) driekwart van het veld voor me uit. Na het rondje weiland volgde een ronde door vooral bos met veel singletrack en ook nog een stuk weiland. Dit rondje zouden we ook nog 4x doen op de ATB. Ondanks het natte weer van de laatste week lag het er goed bij, nauwelijks plassen.

Na de loopronde had ik een redelijke wissel en kon ik de achtervolging starten. Het heeft ook wel wat om een keer mensen in te kunnen halen. Bij de triathlons lig ik na het zwemmen meestal vrij vooraan, waardoor ik in het begin wordt ingehaald door goede triathleten alsof ik stil sta! Nu kon ik in de eerste ronde al een man of 6 inhalen en gedurende de overige ronden volgden er nog een stuk of 8. Na 1 ronde fietsen zag ik Rob langs de kant staan. Bij de 2e ronde kon ik vragen waarom: een gebroken achterderailleur. Tijd voor een nieuwe fiets voor Rob (hij ruilt zijn Merida in voor een Santos: nieuwe sponsor!) Slechts 1 persoon haalde mij in op de fiets in het laatste rondje. Die liep dus nog slechter dan ik en zou ik misschien nog kunnen inhalen.

We eindigden met 3 rondes over het veld, waar een flinke wind stond. Na 2,5 ronde had ik de man die mij had ingehaald weer te pakken. Ik dacht erop en erover maar hij ving mij goed op en liep op het tegenwindstuk weer bij me weg, waarop de kramp net niet in mijn benen schoot. Na 1.49.55 uur (38e, 17e H20) zat het erop. De afstanden waren 6,5 - 22 - 3 km., dus eigenlijk ben je daar nog best lang mee zoet al met al. De winnaar had er 1.32 uur voor nodig.
Cora tenslotte liep in de eerste loopronde als allerlaatste maar wist al snel diverse hard=doodlopers in te halen.
Zij finishte in 2.12.25 uur als 88e, 3e D40

Bekijk hier alle uitslagen

Volgende stop (misschien dan) 15 februari in Waalwijk.

 Dennis

Uitslag en foto's (misschien) volgen

Dennis haalde zelfs de krant, en daar was hij best trots op.