Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix
en Kwart Triathlon Breukelen
in 1 weekend

Dat klinkt indrukwekkend! En indruk-wekkend was het zeker, vooral Roubaix (daarover later meer). Maar de eerste 2 koersen konden samen in een ronde van totaal 120km, dus dat viel erg mee. De start was in Oudenaarde bij het Centrum van de Ronde van Vlaanderen. Daar begint in de Ronde van Vlaanderen het echte werk. Na 7km kregen we daarom al fijn de Koppenberg voor de kiezen. Tot mijn verbazing moest de helft van de fietsers al van de fiets af en lopen. Iets verderop volgde de Oude Kwaremont, na een korte afdaling gevolgd door de Paterberg, waar je zo langsrijdt, want het is een onbenullig zijweggetje. Maar dan kijk je naar links en zie je kasseien omhoog lopen en is het remmen, schakelen en sturen!

Na deze klassieke klimmen uit de Ronde, volgde een draai naar het Zuiden, richting Franse grens. Nog 1 klimmetje, de Mont Saint-Aubert, en daarna kwamen de kasseistroken, te beginnen met de beroemde Carrefour de l'Arbre. Als je nog nooit op kasseien hebt gereden, of als je misschien de Vlaamse kasseistroken kent: dit is toch wat anders. Je moet het meemaken om het te geloven, want het is echt bizar. Ik weet dat je kasseien zo hard mogelijk moet nemen op een relatief zware versnelling. Maar aan het begin zitten een aantal bochten waar je toch echt niet makkelijk de hoek omgaat als je harder gaat dan 20. En dan was het nu kurkdroog weer. Halverwege kwamen we langs de bocht waar Hushovd onderuit ging. Zonder dranghekken bleef ik zitten, maar ik reed ook half zo hard. Denk ik, want mijn tellertje kon deze martelgang niet aan.

Direct na deze strook volgde een tweede, waarna er even rust was tot Hem. Dat is de beroemde strook waar Hennie Kuiper jaren geleden in zijn handen stond te klappen, wachtend op een nieuw wiel (hij wist alsnog te winnen overigens). Na nog een erestrookje vlak voor de finish draaiden we de wielerbaan op, waar we een rondje mochten rijden. Als je bedenkt wat een historie hier is geschreven is het toch erg bijzonder om daar te mogen rijden.

Na de finish volgde nog 40km terugweg langs de Schelde naar Oudenaarde, waar ik moe maar voldaan weer in de auto stapte.

Dit was misschien niet de ideale voorbereiding voor de eerste triathlon van het jaar... de kwart van Breukelen. Maar de pijn in de benen viel mee dus met frisse moed stonden we aan de start. Ondanks mijn reputatie op zwemgebied was ik zo slim om niet de kop te nemen, maar gewoon lekker mee te dobberen in zesde positie in de snelste baan. Omdat de eerste drie dachten dat een kwart bestaat uit 1050m zwemmen kon ik toch nog als één van de eersten op de fiets. Voor het eerst op de tijdritfiets (in wedstrijdverband) dus ik was erg benieuw hoeveel voordeel dit op zou leveren en of ik de houding kon volhouden. De snellere fietsers kwamen voorbij, maar met minder verschil als ik van vorig jaar gewend was. Op een gegeven moment kwam er een groepje voorbij (dat wel keurig afstand hield) en daar heb ik een tijd achteraan kunnen rijden. Al met al lukt het aardig om tussen de 38 en 40 te blijven rijden.

Vervolgens kwam het lopen. Door het vele fietsen van de afgelopen weken was er van lopen niet veel gekomen, maar de vorm was er toch wel, gezien de pr op de zomeravondcup anderhalve week eerder. Uiteraard werd ik wel ingehaald door enkele lopers, maar de 22.16 op het keerpunt gaf me goede moed om onder de 45 te lopen. Dat lukte ook ruim en zo was ik uiteindelijk binnen na circa 2.01.25. Mijn laatste kwart triatlon dateert van begin jaren 90, toen ik net onder de 2.05 scoorde en ik was ook beduidend sneller dan de Olympische in Utrecht vorig jaar (17 minuten), dus we kunnen tevreden terugkijken. Volgende keer een dagje rust vantevoren en wie weet wat dat oplevert!

(Foto's heb ik alleen van de fietstocht)

Groet, Dennis

Plaats	Startnr	Naam	Woonplaats	Zwemtijd	Fietstijd	Looptijd	Eindtijd	Cat	Plaats Cat
1	407	Uwe Kappelhoff	SÜDLOHN	0:12:36	1:01:03	0:34:55	1:48:34	H21	1
22	401	Dennis Rijnbeek	UTRECHT	0:12:40	1:04:37	0:44:07	2:01:24	H21	15

Piste Roubaix met vermoeide Colnago ------- Schelde ...........................................

SmartLapje wint de WDrit

Zondagmorgen 17 mei kijk ik uit het raam en regent het al een tijdje zo te zien, een blik op buienradar laat zien dat dit nog wel even zo blijft ook. Normaal geen fietsen deze morgen, maar er staat een wedstrijd van HDKS op de kalender, de Willie Dokterrit pelotonsrit van 65 kilometer.
Na wat wikken, wegen, naar buiten en nogmaals op de buienradar te hebben gekeken trek ik de fietskleren aan en gooi de fiets achter in de auto. Er zal toch wel geen hond zijn met dit weer maar de organisatie laat niets van zich horen dus ga ik er van uit dat het door gaat.
In Niersen aangekomen staan er reeds vier renners te wachten en was er nog een dame in aantocht. De wedstrijdlijder was duidelijk, het gaat gewoon door tenzij jullie vinden dat er te weinig mensen zijn of gevaarlijk vinden. Jullie zijn hier toch gekomen om te fietsen neem ik aan?
Duidelijke taal, maar voor de duidelijkheid werd er gestemd door de aanwezige renners. Ieder vond ook dat er te weinig mensen waren maar wilde toch fietsen en dus werd er om half tien vertrokken voor 18 rondjes door de regen.

Het (semi)Lapjesgehalte was wel hoog, SmartLapje, Paparazzi, TRein en Henry. Gezamenlijk maakten we er een leuk ritje van, strak tempo wat al snel te veel bleek voor de enige dame.
De eerste tussensprint leek zeker voor Henry, toch kwamen er minder fraaie teksten uit zijn mond toen Paparazzi hem op de streep voorbij stak. De tweede tussensprint was duidelijk voor de oudste deelnemer, TRein pakte de bonus.
De eindsprint was uiteindelijk voor SmartLapje, hij trok hem na een poging van TRein lekker door. Henry en Paparazzi konden nog volgen maar er uiteindelijk niet meer langs komen.

Na het uitrijken van de prijzen was het snel naar omkleden en naar huis onder de douche. Ondanks de nattigheid toch wel lekker gefietst na de 93km. van gisteren.

Foto's Kogaatje en Paparazzi

De winaar SmartLapje

De bikkels van deze zondagmorgen