Dag fietsie
Zoals onlangs in het gastenboek te lezen viel heeft Junior Pa-Paparaazi’s fiets een beetje verbouwd. Was pa nog blij dat zijn onlangs opgeknapte fiets bij zijn eigen buiteling ongeschonden was gebleven, nu had de fiets meer schade dan de man. Voorvork afgebroken en een breuk in het frame zorgen voor onherstelbare schade. Jammer van al het werk maar het is niet anders, gelukkig hebben we de foto’s nog.
Situatie bij Heerderstrand


Dag fietsie, deel twee
Al het slechte nieuws komt in drieën zegt men wel eens, dus voorlopig kunnen we er weer tegen …. hoop ik.
Hoeveel pech kun je hebben als fietser, begin juli had deze Paparazzi al een duikeling op het asfalt gemaakt. Lichte asfaltexeem en wat lichte fietsschade was het gevolg, lees het hier.
Een maandje later was de schade iets groter en was het ‘dag fietsie’. Junior werd de werd over het hoofd gezien en knalde op een auto, lichte verwondingen met o.a. een gekneusde schouder waren zijn deel. De fiets total loss, dus kon Paparazzi op zoek naar iets anders, lees het bericht hier.
Woensdag 18-8, nog geen twee weken later, kwam kwam Junior thuis en wilde wel lekker fietsen, dus wilde hij zijn krachten wel eens meten met die jongen op de woensdagavond in Emst. Geen probleem, en dat ging ook prima. Er werd lekker gereden in een strak tempo, 3 jonge honden en 6 ouwe lu.... euh ...mannen.
Bij de waterstraat was er wat onduidelijkheid i.v.b. met een bord voor werkzaamheden verderop. De kopman liet zich afzakken en na de melding dat we er door konden reden de anderen door en voegde hij weer in. Junior liet zich nog uitrollen maar door het snelheidsverschil met de invoegende man kwam hij in aanraking met diens achterwiel en buitelde er naar links overheen. Ik was net achter hem weg en hoorde achter mij roepen ‘neeee niet weer’ en vervolgens een hoop gekraak en gekletter op het asfalt.
Junior was op zijn heup en schouder geland, weer een flink gekneusde schouder, flink geschaafde heup en diverse kleine verwondingen op knie en elleboog.
Erger leek het met Albert Dokter, hij was over de fiets van Junior gereden en daarna ook gevallen. Zijn vinger stond een beetje scheef en klaagde over veel pijn in de schouder en/of sleutelbeen. Een opgeroepen ambulance bracht de beste man naar het ziekenhuis waar alleen een gebroken vinger werd gevonden, de schouder bleek flink gekneusd.
De fiets van Albert had geen noemenswaardige schade, er was op een één krasje na niets te vinden.
De fiets van Junior, Papararzzi’s oude Cadex, zag er iets anders uit dan voorheen. De achtervork totaal afgebroken en de rest zag er ook niet meer zo fraai uit. Dag fietsie nummer twee.
Fietsen kon Junior wel even gestolen worden die dag, maar inmiddels word er al weer gekeken naar vervangend materiaal. Paparazzi is er een beetje doorheen ……….
De berg afgeschreven materiaal groeide zo tot ongekende hoogte, twee fietsframes, een paar wielen, twee sturen, ligstuur, zadels, pedalen, schoenen, broek, shirt en drie valhelmen. De sponsor vroeg hem nog bij de overhandiging een weekje eerder wat zuiniger en langer met deze helm te doen. Een nieuwe kan weer worden opgehaald, waarvoor onze dank.
Inmiddels is er na een tijdelijke leen TREK weer een nieuwe fiets door Paparazzi opgebouwd.
Een Specialized S-Works Tarmac SL 2, een hele mond vol, en speciaal is ‘t, en het rijd weer heerlijk.
En Junior … die mag er voorlopig alleen maar naar kijken maar vind hem wel erg stoer en is inmiddels ook op zoek naar zoiets.
Paparazzi
Dag Fietsie twee
De berg afgeschreven materiaal van één maand fietsen
Het nieuwe fietsie van Paparazzi
Veenendaal uit Triatlon Olympische afstand.
Zaterdag 21 augustus stond Veenendaal op de kalender. Dit jaar is een jaar waarin de trainingen wat onregelmatig verlopen door drukte op het werk en veel ander zaken die ook erg belangrijk zijn. Met in je achterhoofd dat een triatlon over 1500mtr zwemmen, 40km fietsen en 10km lopen altijd wel in de basisconditie zit, maar van start gegaan.
Nou dat het in de basisconditie zit klopt wel, maar dat het allemaal vanzelf gaat is natuurlijk weer niet zo. Het zwemmen loopt in de trainingen wel aardig, het fietsen ondanks de weinige kilometers gaat toch verrassend lekker, en lopen is na de marathon van februari nog steeds een beetje een strijd.
Het zou een dag worden van weinig wind en niet te warm, niets was minder waar. Er stond een naar warm briesje en de temperatuur liep volgens mij toch alweer aardig richting de 28 graden. Kortom echt (niet) mijn weer……nu genoeg inleidende excuses…het echte verhaal.
Voor de start zag ik Rob in het bekende tenue, en een praatje makend kwam ik tot de conclusie dat de nr.1 en nr. laatst van onze serie tot dezelfde ploeg zouden behoren vandaag….hij lachen en moedigde me aan dat hij geen eerste zou worden en ik niet laatste…..maar gaaf dat we samen een soort team waren.
Ik had me ingeschreven tussen de toppers. Dus het zwemveld kende niet echt slechte zwemmers en het was een hectische start met redelijk wat geschop en geduw op de positie waar ik lag. Na 1 van de 3 rondjes al het idee dat ik gaar lag te koken in mijn wetsuit en het zonnetje en besloten om niet al te hard door te zwemmen. Er zou nog wel wat inspanning gevraagd worden van me. De 2 ronde zwemmen was de minste en de 3e liep wel aardig. In het achterveld kwam ik het water uit en op naar de Cervelo. Ca. 25 minuten liggen ploeteren.
Onderweg me ontdoen van wetsuit, bril en badmuts en aangekomen bij de fiets, schoenen aan, helm op en op naar het fietsparcours. Dat is een heen- en weer parcours van 2 x 5 km met een paar rotondes, een viaduct, en een klein vals plat. De ene kant op wat wind mee, de andere kant op veel meer tegen natuurlijk. De eerst van de 4 rondjes, moeten de benen een beetje op stoom komen, maar vervolgens ging het fietsen best lekker en zeer vlak. Alle 10 kilometers reed ik ca. 15 minuut en 45 seconden en na 1 uur en 3 minuten mocht ik wisselen.
Met het gevoel dat ik niet alles gegeven had met het fietsen, vol goede moed aan de 10 km draven begonnen. De eerste 2 km liepen prima, toen sloeg de warmte en de pijn in de benen toe. Na 4 km zat het linkerbovenbeen vast en vlak voordat ik de 2e ronde in zou gaan heb ik even geopperd om uit te stappen, maar ja naar het debacle in Didam waar ik ook al uitgestapt was toch maar besloten om het mentale te trainen en door te gaan. Dat bleek achteraf wel de beste keuze moet ik zeggen. Het lopen ging verder voor geen meter, maar ik heb er wel weer van genoten. Na ca. 50 minuten was de 10km voorbij.
Met een eindtijd van 2uur en 20 minuten ben ik dan ook wel tevreden. Het is veruit de langzaamste tijd die ik daar ooit gedaan heb, maar wel de finish gehaald. Na afloop bleek Rob 4e geworden te zijn in een zeer sterk deelnemersveld.
Op naar Apeldoorn, waar ook de leden van KTTV van de partij zullen zijn, samen met WD en een heleboel, Joost, Roelie en Jacqueline…….dus kotm allen kijken en aanmoedigen.
Groeten ExAlaaf.
...........
...........
Sterke Edo Vermeer wint overtuigend Triatlon Veenendaal |